Ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος προσευχήθηκε, μαζί με τους μαθητές του Εκκλησιαστικού Λυκείου Αργυροκάστρου, για την ταχεία αποκατάσταση της υγείας του ασθενούντος Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.
Η προσευχή του, όπως και των νεαρών ιεροσπουδαστών, στο παρεκκλήσιο του Σχολείου, ανάβλυζε με θέρμη μέσα από την καρδιά τους και φλόγινη απευθυνόταν προς τον Θεό.
Εξάλλου οι Ορθόδοξοι σε ολόκληρη την Αλβανία ανησυχούν και αγωνιούν για την εξέλιξη της υγείας του Αρχιεπισκόπου, καθώς τον θεωρούν φωτισμένο και εμπνευσμένο αναστηλωτή και αναγεννητή της Εκκλησίας μετά την περιπέτεια του αθεϊστικού διωγμού.
Γι' αυτό είτε ατομικά, είτε με κατά την τέλεση θείας λειτουργίας ή αγρυπνίας υψώνουν παρακλητικά τα χέρια τους προς τον ουρανό, για να ξεπεράσει ο Πατέρας τους, έτσι τον νιώθουν τον Μακαριώτατο, και αυτή τη δοκιμασία.
Αλλά και οι μη Ορθόδοξοι τον αναγνωρίζουν ως πνευματική προσωπικότητα παγκόσμιας ακτινοβολίας. Είναι αναγνωρισμένος διεθνώς ο ρόλος του Προκαθημένου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, για την αποκήρυξη της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, καθώς πρόκειται για μια εκκλησιαστική προσωπικότητα, που σημαδεύει με τις εμπνευσμένες παρεμβάσεις του την Ορθοδοξία, αλλά και τη διεθνή θρησκευτική κοινότητα, υπερασπιζόμενος την κοινωνική δικαιοσύνη, την αγάπη και την ειρήνη.
Δεν μπορεί να μη τονισθεί ότι αυτή η σημαντική και πρωτοποριακή φυσιογνωμία της εποχής μας αποδεικνύει τη γνήσια χριστιανική ζωή με λόγια, έργα και συμπεριφορές. Από τα μικρά και ασήμαντα της καθημερινότητας, μέχρι και τα μεγάλα και βαρυσήμαντα, τα δύσκολα διλήμματα, τις μεγάλες αποφάσεις και τις καθοριστικές επιλογές του.
Δεν θα ήταν υπερβολή, αν ειπωθεί ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αποτελεί ένα «δώρο» του Θεού στους ταλαιπωρημένους ανθρώπους των ημερών μας, όπου οι σταθερές αξίες υπονομεύονται και το κακό αποθρασύνεται.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αγαπά τον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο, με μια αγάπη, που δεν ευχαριστεί μόνο, αλλά και ωφελεί τον άλλο, χωρίς να τον αναγκάζει να ασφυκτιά.
Ο αγώνας του κ. Αναστασίου επανορθώνει τη σχέση των ατόμων, την κοινωνία και επικοινωνία με τον εαυτό τους, με το Θεό και με τους άλλους. Πορεύεται όχι τυπολατρικά και εγκλωβισμένα, αλλά με διάκριση και σύνεση, έτσι ώστε οι πράξεις του να αποτελούν αλήθεια, που γεμίζει και σώζει.
Του π. Ηλία Μάκου
