Βουλιαράτες ή Πουλιαράτες . Κατά τον Κατσαλίδα από την αρχική ονοµασία του χωριού Πουλιαράτες, φαίνεται ότι οι πρώτοι οικιστές ήταν πλειάδα (πολλοί) γι'αυτό και ονοµάστηκε έτσι. Για το όνοµα Βουλιαράτες υπάρχει η άποψη των κατοίκων, πως προήλθε από το φυτοβούλιαρη, ενώ Μπουλιαράτες από το γενάρχη Μπουλαρά, βοσκό µουλαριών.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού ήταν αφιερωµένη στον Άγ. Αθανάσιο και αναφέρεται στον Κώδικα ∆ρυϊνουπόλεως ότι ιδρύθηκε από τον ∆οσίθεο τον Μετσοβίτη, αλλά, όµως µια σφραγίδα µε χρονολογία 1502 µας θέτει σε υποψία. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι το δαπεδό της βρίσκεται περίπου 7 µε 8 σκαλιά κάτω από την επιφάνεια της γης. Μετά το 1967 παρέµεινε κλειστή. Τα Χριστούγεννα του 1990 τελέστηκε επίσηµα µετά την κατάργηση των θρησκειών στην Αλβανία η πρώτη Θεία Λειτουργία. Επί εποχής του Αλή Πασά µνηµονεύεται ως γκοτζαµπάσης του χωριού ο Λίτης Κουρεµένος.
Επίσης, στις 4 Μαρτίου 1820 αναφέρεται από κάποιον Χαρίζαγα που στέλνει έγγραφο στον προύχοντα των Ιωαννίνων Ι. Σταύρο για κάποιον Βουλιαρατινό που βρέθηκε νεκρός στην καλύβα του, στα Ιωάννινα και είχε κρύψει τον οβολό του που ήταν εκατό γρόσια και παράδες δεκαπέντε. Κατά τον Απρίλη του 1874 , µετά από πρόσκληση των κατοίκων, βρέθηκε στο χωριό ο µητρ. Ματθαίος για να συµβιβάσει τις δύο παρατάξεις, οι οποίες αρκετά χρόνια ήταν σε διαµάχη, εξαιτίας της απόφασης µιας µερίδας να µεταβληθεί το σχολείο σε αποθήκη της δεκάτης και να στεγαστεί το σχολείο σε κάποιο σπίτι. Τελικά όχι µόνο βρέθηκε λύση αλλά ο µητροπολίτης κατόρθωσε να τακτοποιήσει τους πόρους του σχολείου, που ανέρχονταν σε 18 λίρες και τους παρέδωσε επίσης, δι' οµολόγων και κατάστιχου εισπρακτέα περίπου 26.000 γρ. και στον πίνακα αφίσα ανάγνωσης και βιβλία για τους άπορους µαθητές. ∆εν αναφέρεται στο κατάστιχο του 1431. Ίσως να µην υπήρχε ή να είχε άλλη ονοµασία, διότι υπάρχουν ονοµασίες χωριών που δεν ταυτίζονται µε τις σηµερινές ονοµασίες. Στην απογραφή του 1880 είχε χριστιανούς 600 , το 1913 είχε 865 και το 1927 είχε 949 .
Το σχολ. έτος 1893-1894 λειτουργούσε δηµοτικό, µε 53 µαθητές και έναν δάσκαλο, που είχε αρχίσει να λειτουργεί το 1820 . Το 1905 οι αποδηµούντες Βουλιαρατινοί στην Κων/πολη ίδρυσαν την Αδελφότητα Βουλιαρατινών «Άγιος Αθανάσιος» από τον ιατρό Μιχαήλ Κουρεµένο, που αµέσως ίδρυσε Παρθεναγωγείο στο χωριό, «ούτινος την διεύθυνσιν το 1908 είχε η Ελένη Γεωργιάδου» .
Πηγή: Διατριβή επί Διδακτορία της Ευτυχίας Παππά με τίτλο "Η Επαρχία Δρυϊνουπόλεως της Β. Ηπείρου κατά τη νεότερη περίοδο (Τουρκοκρατία, 20ος αιώνας)"
