Τον Μάιο του 1956, ο πρέσβης επί τιμή Περικλής Σκέφερις διορίστηκε μόνιμος Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Την ίδια ημέρα ορκίστηκε ενώπιον του Βασιλέως και του Υπουργού Εξωτερικών Ευάγγελου Αβέρωφ. Διατήρησε τη θέση αυτή και στην επόμενη κυβέρνηση Καραμανλή, έως το 1960, οπότε και παραιτήθηκε.
Ο Περικλής Σκέφερις ξεκίνησε τη διπλωματική του σταδιοδρομία το 1911 ως ακόλουθος και στη συνέχεια υπηρέτησε ως πρόξενος και πρέσβης σε διάφορες χώρες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε υπηρεσία στη Μέση Ανατολή, ως διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών. Από το 1946 έως το 1950 διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα, όπου διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκλογή και ενθρόνιση του Αθηναγόρα ως Οικουμενικού Πατριάρχη το 1948.
Καταγόταν από το χωριό Σκέφερι των Φιλιατών, ενώ η οικογένειά είχε εγκαταστηθεί στην Πρέβεζα.
Ο Περικλής Σκέφερις διετέλεσε πρέσβης του Βασιλείου της Ελλάδος στην Αλβανία κατά την περίοδο 1935-1939, όπου χειρίστηκε με ιδιαίτερη διπλωματική ικανότητα το περίπλοκο ζήτημα της εκπαιδευτικής αποχής των Βορειοηπειρωτών.
Είχα την ευκαιρία να ερευνήσω τα αρχειακά σύνολα της περιόδου αυτής και θα μπορούσα, χωρίς επιφύλαξη, να τον κατατάξω μεταξύ των δύο ή τριών ευφυέστερων Ελλήνων διπλωματών που υπηρέτησαν στα Τίρανα. Το μνημειώδες τηλεγράφημά του της 11ης Απριλίου 1939, τέσσερις ημέρες μετά την ιταλική κατάληψη της Αλβανίας —το οποίο έμελλε να είναι και το τελευταίο, καθώς ακολούθησε η διακοπή των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών— από τα Τίρανα προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας αποτελεί υπόδειγμα διπλωματικής αφοσίωσης και επιτομή ιστορικής ακρίβειας.
Σταύρος Γ. Ντάγιος – Literatus
